De Slachtemarathon

YESSSSsssss, ik heb mijn eerste marathon uitgerend 🙂

Had ik het parcours 8 jaar geleden al wandelend een keer afgelegd, dit jaar heb ik de Slachte Marathon mogen rennen. Het bijzondere van deze marathon is dat hij eens per 4 jaar georganiseerd wordt. Daarnaast draait het niet alleen om rennen of wandelen, maar ook om allerlei kunstzinnige uitingen langs het parcours.

En die kunstzinnige uitingen varieren dan van muziek door de plaatselijke muziekverenigingen, professioneel toneel, spiegels, koffers die tot kunstwerk zijn omgetoverd, banieren die overal hangen, friesche teksten, bankjes die fraai versierd zijn en uitnodigen tot verpozen. 🙂

En de marathon zelf….over de oude restanten van de friese zeedijk. Dat betekent vooral verhard terrein (asfalt en beton), maar al met al ook 6 kilometer onverhard. En het had geregend de nacht ervoor, wat betekende dat het gras werd weggelopen en de klei het parcours erg glibberig maakte.  En dat glibbereige is niet fijn als het profiel onder je schoen alleen bestaat uit overdwarse groeven. Ik heb een aantal keren me goed schrap moeten zetten om niet zijwaarts weg te glijden.

En het natte, tezamen met de aaangename temperatuur, zorgde voor heerlijk loopweer. Niet te warm, afkoeling door de overwegend motregen in de eerste 2 uur . En daarna een langzaam openbrekend wolkendek. Ik heb hevig genoten van het landschap, de lopers, de dorpjes (waar in alle vroegte al heel veel mensen op de been waren om aan te moedigen. We waren al om half 7 ’s ochtends gestart.) en de culturele dingen onderweg.

Het lopen ging goed. Ik kon ondanks alle afleiding en de wisselingen van verhard  naar gras/klei, lekker in mijn cadans blijven. Onderweg vooral gelet op ontspannen van mijn lage rugspieren en mijn armen. In het begin niet al te snel weggegaan. En pas op 38 km voelde ik mijn lichaam omschakelen. Ineens lijkt het alsof alles stroever gaat en de ademhaling gaat omhoog. Kortom het beroemde verbrandings omslagpunt . Iets wat ik in de lange trainingen nog niet had meegemaakt. Erg goed om het nu wel eens te ervaren 🙂

Al met al resulteerde het in een vlak scehma van 5:20 per kilometer en 3:45:16 op de klokken. Waar ik weg gegaan was met het idee van ‘het zal wel meer worden dan 3:30 en waarschijnlijk tegen de 4 uur aan’, kwam ik precies in het midden uit.

Het is nu 2 dagen geleden, en mijn spieren protesteren nauwelijks. Ze zijn nog wel wat moe, maar ik heb geen problemen gehad met trappen op en af. Of het komt doordat je met ChiRunning zo energie-efficient loopt? Of dat het ligt aan de heerlijke uren in de sauna direct na de loop? Ik heb geen idee. Maar ik weet wel dat dit naar meer smaakt! Ik heb Berlijn al in de agenda staan 🙂 En de volgende Slachte natuurlijk ook 🙂

En Jacco: bedankt voor het meelopen en de kleine complimentjes die je zo tussen de 30 en 35 kilometer uitdeelde over het lopen. Het was heel gezellig om dit samen te doen! Want ja, dat lukte ook, onderweg heerlijk keuvelen over van alles en nog wat 🙂

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in ChiRunnning. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s